fbpx
  • Column 4 - 2012 Wedstrijdspanning

    In mijn vorige columns heb ik gesproken over mijn spanning en de concentratieproblemen die ik ervaar bij het rijden van wedstrijden. Via e-mail, Facebook en zelfs op wedstrijden krijg ik daar leuke reacties op. De vraag die ik erg veel krijg is HOE ik nu omga met mijn wedstrijdspanning.

    Dit keer dus geen verhaal wat je mee gaat voeren in mijn belevenissen (of misschien toch wel) maar meer een uitleg over mijn denk- en handelswijze in het omgaan met spanning en stress voor de wedstrijden.

    Toen ik, een aantal jaar geleden, begon met het rijden van wedstrijden had ik wel een bepaald doel voor ogen. Ik wilde net zo knap kunnen rijden als Anky van Grunsven en ik wilde ook wel eens weten waar ik stond in vergelijking met andere ruiters en amazones. Daarnaast hoopte ik op een berg opbouwend commentaar van de jury waar ikzelf veel van zou leren.

    Na een paar wedstrijden, waarbij ik aftastend en onwennig door de proeven reed, wilde ik ook hogere punten halen en leuke prijzen winnen. Het gevolg van het bepalen van dat doel was een lange strijd met mezelf. Een doel als “winnen” is namelijk niet zo’n handig doel. Je kunt er namelijk niet zelf invloed op uitoefenen.

    Mijn basis bestond voornamelijk uit buiten rijden, bermcrossen en een aantal jaar manegelessen. Via de groepslessen op de ruitervereniging kwam ik bij een fijne instructeur terecht en behaalde ik in vrij korte tijd met mijn merrie, een aantal winstpunten in de klasse Z1. Ik troggelde mijn ouders een stang en trens hoofdstel af en voor mijn verjaardag kreeg ik een hoedje. In de klasse Z1 wist ik mij zelfs te plaatsen voor de regiokampioenschappen van Zuid-Holland waar ik uiteindelijk, door mijn eigen spanning, zonder een punt de ring uit kwam. Natuurlijk was dat een teleurstelling. Op dat moment vond ik absoluut niet dat ik van haar leerde, maar nu denk ik nog vaak terug aan haar reacties op mijn hulpen en de daarop volgende acrobatische sprongen die zij met haar lenige lichaam verrichtte. Mijn ruiterfouten en de wedstrijdspanning zaten toen vooral in mijn eigen onkunde.

  • In de loop van de tijd kreeg ik meer paarden te rijden en leerde ik ook steeds beter paardrijden. Langzaam legde ik de lat om te presteren voor mezelf steeds hoger. Die ‘wil om te presteren’ leverde hierdoor ook meer spanning op. Het mooie was…. Ik wist die spanning steeds beter te controleren. Ik kon fijne proeven rijden, steeds een stapje verder komen en kreeg het zodoende voor elkaar om mijn doelen te behalen.

  • Dat goede presteren had, naast dat het goed was voor mijn zelfvertrouwen, ook wel een groot nadeel. Het riep een bepaalde verwachting op. Niet alleen van de eigenaren van de paarden, vrienden en kennissen, maar zelfs onbekenden lieten weten een bepaalde verwachting te hebben.

    Die druk die ik mijzelf oplegde, maar ook druk van de mensen in mijn omgeving, zorgde ervoor dat ik weer meer last kreeg van spanning. Een jaar of vijf terug, op de regiokampioenschappen in de klasse L1, wist ik in de eerste proef nog aardig stand te houden, maar met het overkampen lukte dat totaal niet meer. Ik viel zelfs buiten de prijzen en opnieuw vond ik dat maar moeilijk te verkroppen. Stiekem legde ik de schuld bij mijn paard want ja…. HIJ moest zo nodig plassen en HIJ was nog nooit zo lang van huis geweest. Jaja! Toch wist ik ergens zelf wel beter, maar op de één of andere manier was ik me er ook niet echt bewust van.

    Nu, een aantal jaar later, kan ik haarfijn onder woorden brengen wat er toen gebeurde. Ik weet nog dat ik gewoon misselijk werd toen ik de ring binnen reed. Ik hield mezelf namelijk voor dat ik moest presteren, moest winnen! Mijn maag trok samen en toen ik zag wie er allemaal aan de kant stonden te kijken ging het helemaal mis. In plaats van ontspannen in het zadel te zitten moest mijn paard mij als een soort strakke plank meevoeren. Ik zat mijn paard behoorlijk in de weg en dat ik rond kon komen is puur te danken aan mijn paard die echt zijn best bleef doen.

    Inmiddels ben ik zeker bewust van mijn spanning en mijn wil om te presteren. Toch vind ik het nog steeds erg moeilijk om er op een juiste manier mee om te gaan. Dat is dus één van de redenen dat ik druk aan de slag ben gegaan met ‘leren presteren’. Wanneer het mij lukt om mijn eigen spanning om te zetten in ‘leren presteren’ kan ik eraan gaan werken om mezelf te verbeteren.

    Ik ben mij gaan inlezen in het onderwerp, heb wat boeken gekocht en heb een aantal lezingen bijgewoond. Verder praat ik er veel over met anderen en door dit alles ben ik behoorlijk verslingerd geraakt aan dit onderwerp. Ik ga in januari zelfs een opleiding volgen die hier helemaal op gericht is. Niet alleen voor mezelf, maar ook omdat ik hoop dat ik anderen hiermee kan gaan helpen.

    Terug naar de vraag die mij gesteld werd door de lezers van de columns. Op welke manier werk ik naar wedstrijden toe? Hoe ga ik dan bewust om met die stress en hoe behoud ik nu mijn focus tijdens de proef?

    Goed presteren begint voor mij bij mijn eigen instelling, doorzettingsvermogen en motivatie om dagelijks bezig te zijn met de training van de paarden. Ik werk 36 uur per week en geef nogal wat privelessen. Daarnaast heb ik drie paarden. Bij deze drie paarden begint voor mij het ‘leren presteren’.

    Ik vind namelijk dat als je wilt presteren, dat je moet zorgen dat alles om de prestatie heen moetkloppen. Mijn paarden moeten gezond en fit zijn, goed aan de hulpen staan en ze moeten zelf ook plezier beleven aan de training en de wedstrijden.

  • Hiervoor moet ik de paarden trainen op een manier die bij ze past. Daarbij hoort een juiste trainingsintensiteit en moeten de paarden naast de training voldoende mogelijkheid krijgen om te ontspannen. Alle drie de paarden hebben een eigen karakter, een eigen leermodus, eigen kwaliteiten, kracht en uithoudingsvermogen.

    Mijn dagelijkse trainingsdoel is dus om, zowel voor mijn paard als voor mijzelf, energie en plezier te beleven aan het trainen en de lat zo nu en dan iets hoger te leggen tijdens het trainen. Dit houdt in dat ik wekelijks veel trainingsuren maak. Dat ik nadenk over wat ik doe en me bewust ben van wat de training met mijn paard doet, maar ook wat het met mij doet. Als een paard minder fit voelt ga ik na waarom dat is, als mijn paard haast ontploft van fitheid ga ik uitzoeken waar dat door komt. Ik laat ze (preventief) nakijken door een dierenarts en laat, als ik twijfels heb, het bloed controleren.

  • De stal, het voerbeleid, de trainingsmogelijkheden, de bodems van de banen, de mogelijkheden tot weidegang, het materiaal wat ik gebruik en de lessen die ik volg, moeten allemaal passen bij de doelen die ik stel. Wanneer hier een zorgpunt in ontstaat, kan ik niet optimaal ‘leren presteren’.

    Dat maakt ook dat ik een goede fysiotherapeut voor mijn paarden heb, die komt als ik denk dat het nodig is, een fijne tandarts voor de paarden en een hoefsmid die er is wanneer dit nodig is. Ligt er een ijzer af, dan wil ik niet twee weken wachten voordat mijn hoefsmid tijd heeft om het er weer onder te slaan.

    In het kort vind ik dus dat mijn ‘leren presteren’ begint met een gezond, fit en goed getraind paard, een omgeving die daaraan bijdraagt en aan mijn eigen inzet en instelling om hier ook gericht wat mee te doen.

    Natuurlijk valt het niet mee om dag in dag uit hiermee bezig te zijn. Daarom is ook die ontspanning zo belangrijk. De paarden lekker in de wei en ik met een spannend boek langs de kant is een situatie die echt wel regelmatig voorkomt.

    Doordat ik ontzettend veel energie krijg van het trainen en van het bezig zijn met mijn paarden, kan ik mijzelf blijven triggeren om beter te worden en dag na dag verder te gaan met het naleven van mijn doelen. Ik weet wat ik wil bereiken (lange termijn doelen) en weet grotendeels hoe ik daarnaar toe wil werken (korte termijn doelen). Ik gebruik het woord ‘grotendeels’ omdat ik nog zoveel moet leren en (bijna) wekelijks privélessen moet volgen om zo steeds een stapje verder te komen en wat trainingswijzer te worden.

    Om dit allemaal te kunnen volhouden moet ik natuurlijk ook zorgen dat ikzelf lichamelijk in orde ben. Ik wil een behoorlijke conditie hebben, ik moet me fit voelen en ik wil een gezond lichaamsgewicht hebben. Ik let steeds meer op mijn voeding en heb mijn hele levensstijl is aangepast op mijn doelen.

    Dit wil echt niet zeggen dat ik elke dag ga hardlopen (lukte het me maar) en dat ik alleen maar gezond eet (moet er niet aan denken) Ik let wel op een goede balans tussen mijn activiteiten, mijn maaltijden en dat ik zelf voldoende rust neem. Hier bewust mee bezig zijn draagt ook bij aan de prestatie die ik wil kunnen leveren.

  • Als bovenstaande allemaal in orde is, ga ik toewerken naar een wedstrijd. In mijn vorige column schreef ik al over het bijhouden van mijn lijstjes en het maken van een wedstrijdplanning. Ik weet dan ook ruim op tijd wanneer ik wedstrijd heb.

    Een week van tevoren maak ik een planning voor de training. Als ik op zondag wedstrijd heb kijk ik of ik nog privéles kan volgen in de week voor de wedstrijd. Op de tussenliggende dagen zorg ik dat de balans voor mijn paard goed is om op te bouwen naar die prestatie. 

  • Per paard (elk paard heeft een andere voorbereiding nodig) is dit trainingsschema verschillend maar het is ook afhankelijk van de omstandigheden. Is het opeens verschrikkelijk warm buiten, dan train ik natuurlijk op een andere manier dan wanneer het 12 graden is. Dit valt dus weer terug op het bewust zijn van wat de training met mij en met mijn paard doet.

    Ik rij in de week voor het concours zowel de lijnen van mijn proeven, als mijn hele proef. Vroeger durfde ik dat niet want mijn merrie dacht altijd zo voor mij uit. Inmiddels weet ik dat ik toen mijn merrie dus echt niet zo onder controle had als ik mijn paarden nu heb. Nu wachten ze (bijna altijd) tot ze de  hulp krijgen voordat ze tot actie overgaan.

    Een leuke tip kreeg ik van mijn trainster. Zij liet mij een week voor de wedstrijd mijn proef uitschrijven. Voor mijzelf maak ik op de computer een bestandje waarin in de proefonderdelen kopieer. In de kolom achter de proefonderdelen (waar de jury normaal het commentaar zet) ga ik zelf opschrijven wat mijn handeling zijn tijdens de proef en waar ik mij op wil focussen. Ik doe dit altijd op een rustig moment zodat ik heel bewust kan gaan nadenken over de handelingen die ik wil gaan verrichten.

    Voorafgaand hieraan bepaal ik mijn wedstrijddoel. Dat doel is wisselend. Komende wedstrijd wil ik vooral een vloeiend galopgedeelte waarbij ik kan handelen zonder over elke hulp na te denken.

    Een voorbeeld van de uitwerking van mijn proeven:

    A-X

     

    X

    Binnenkomen in verzamelde galop

     

    Halthouden en groeten

    Op de lange zijde wat toe rijden in galop. Voor de hoek terug verzamelen, hand mooi loslaten, goed de lijn uitkijken en afwenden. Paard recht richten en klein beetje toe rijden om hem voor mijn been uit te houden, langzaam terug laten komen in de galop, uitademen en halt laten houden. Wachten tot paard blijft wachten en groeten.

     

    Op deze manier werk ik de hele proef uit. Wanneer ik onderweg ben naar mijn werk en in een overvolle metro zit, pak ik de A4-tjes uit mijn tas en sluit ik me af voor de omgeving. Op deze manier probeer ik een film in mijn hoofd af te draaien die alleen bestaat uit het verrichten van de door mij benoemde acties. Ik zie de proef voor me en als ik het echt goed doe dan voel ik zelfs de hulpen die ik geef en de reacties van het paard. Om mijzelf hierop te kunnen focussen heb ik via de lezingen die ik bijgewoond heb, een aantal oefeningen meegekregen. Door deze uit te proberen gaat het concentreren me al een stuk beter af.

    Het is echt heel belangrijk om te weten dat de oefeningen voor iedereen anders kunnen zijn. Dat heeft vooral te maken met je eigen persoonlijkheid. Zelf ben ik een extrovert persoon. Daardoor is het voor mij het beste om me introvert voor te bereiden.

  • Blijf op de hoogte

    Ontvang nieuwe blogs, kortingsacties en andere inspirerende berichten

    Verstuur

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten